Kto musi wiedzieć o likwidacji szkoły - obowiązki samorządu
Kto musi wiedzieć o likwidacji szkoły - obowiązki samorządu
Trudna sytuacja finansowa j.s.t. skłania samorządowców do poszukiwania oszczędności. Niedofinansowanie samorządów odbija się często rykoszetem na niewielkich szkołach, których likwidacja pozwala przynajmniej w części ograniczyć wydatki prowadzących je organów. Likwidacja placówek wymaga od organów dokonania przewidzianych prawem czynności, na które mają one czas jedynie do końca lutego. W niniejszym omówieniu zawarty zostanie katalog wspomnianych obowiązków wraz z ich szczegółowym omówieniem.
Przepisy
Likwidacja szkoły przebiega w dwóch etapach. Na etap pierwszy składa się podjęcie zamiaru likwidacji szkoły i poinformowanie o tym rodziców (lub uczniów szkół dla dorosłych) oraz kuratora oświaty. Drugim etapem jest z kolei podjęcie właściwej uchwały w sprawie likwidacji szkoły. Uprawnienia do podejmowania ww. działań przysługują organowi stanowiącemu j.s.t. i nie jest możliwe ich delegowanie – nie jest zatem dopuszczalna sytuacja, w której do likwidacji szkoły prowadzą czynności prawne podejmowane np. przez organ wykonawczy.
Zamiar likwidacji szkoły ogłasza organ prowadzący w specjalnej uchwale, tzw. uchwale intencyjnej. Do projektu uchwały winno być dołączone uzasadnienie. Obowiązek ten ustanawia rozporządzenie Prezesa RM z dnia 20.06.2002 r. w sprawie „Zasad techniki prawodawczej” (Dz.U. Nr 100, poz. 908). Uzasadnienie uchwały powinno obejmować m.in. informacje nt. przyczyn podjęcia decyzji o zamiarze likwidacji, dane dotyczące zapewnienia możliwości kontynuowania nauki w innej szkole publicznej tego samego typu oraz informacje dotyczące spraw kadrowych pracowników likwidowanej szkoły lub placówki.
Szkoła publiczna może zostać zlikwidowana przez prowadzący ją organ (odpowiednio radę gminy, radę powiatu lub sejmik województwa) z końcem roku szkolnego, a zatem z dniem 31 sierpnia. Warunkiem likwidacji jest:
- zapewnienie uczniom przez ten organ możliwości kontynuowania nauki w innej szkole publicznej tego samego typu, a także o tym samym lub zbliżonym profilu kształcenia ogólnozawodowego albo kształcącej w tym samym lub zbliżonym zawodzie;
- przekazanie do zaopiniowania przez reprezentatywne organizacje związkowe projektu aktu prawnego – uchwały o zamiarze likwidacji szkoły lub uchwały o likwidacji szkoły,
- zawiadomienie o zamiarze likwidacji szkoły, co najmniej 6 miesięcy przed terminem likwidacji (a zatem do końca lutego):
a) rodziców uczniów (w przypadku szkoły dla dorosłych – uczniów),
b) właściwego kuratora oświaty,
c) organu wykonawczego j.s.t. właściwej do prowadzenia szkół danego typu.
Powiadomienie rodziców
Powiadomienie rodziców o zamiarze likwidacji szkoły jest traktowane jako czynność materialno-techniczna, która pośrednio wywołuje skutki prawne. Uchybienia w zakresie powiadomienia prowadzą do nieważności uchwały o likwidacji, a przykładem takiego uchybienia jest udzielenie stosownych informacji po upływie terminu przewidzianego ustawą, a zatem później niż na 6 miesięcy przed planowaną likwidacją (patrz: rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody łódzkiego z dnia 10 czerwca 2011 r., PNK-I.4131.514.2011; rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody śląskiego z dnia 3 czerwca 2011 r., NP/II/0911/233/11). Co istotne, jeżeli likwidacja szkoły jest rozłożona na kilka lat, termin powiadomienia rodziców powinien być liczony nie od planowanej daty ostatecznego zlikwidowania szkoły, ale od rozpoczęcia jej likwidacji.
Obowiązek poinformowania rodziców istnieje bez względu na tryb likwidacji szkoły – istnieje zatem także wtedy, gdy likwidacja przyjmuje np. postać wygaszania (wyrok WSA w Lublinie z dnia 30 sierpnia 2011 r., sygn. III SA/Lu 381/11). W orzecznictwie przyjmuje się, że informacja o zamiarze likwidacji powinna wskazywać zarówno na zamiar likwidacji określonej szkoły w danym terminie, jak i na przyczyny planowanej likwidacji (wyrok NSA z dnia 3 kwietnia 2007 r., sygn. I OSK 66/07, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Takie informacje muszą zostać skierowane do każdego rodzica i muszą do niego skutecznie dotrzeć. Obowiązku poinformowania rodziców indywidualnie nie można zatem zrealizować, nagłaśniając likwidację w lokalnej społeczności. Oznacza to także, że jeżeli oboje rodzice dziecka korzystają z praw rodzicielskich, powiadomienie tylko jednego z nich nie będzie w świetle prawa wystarczające. Skutki ewentualnego zaniechania są bardzo poważne, ponieważ pominięcie choćby jednego rodzica któregokolwiek z uczniów sprawia, że uchwała w sprawie likwidacji szkoły jest nieważna (wyrok NSA z dnia 7 października 2009 r., sygn. I OSK 374/09; rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody łódzkiego z dnia 10 czerwca 2011 r., PNK-I.4131.514.2011; rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody mazowieckiego z dnia 23 czerwca 2010 r., LEX.O.GSS.0911-13/10).
Jak już zauważono, doręczenie musi być skuteczne. W praktyce do stwierdzenia skuteczności doręczenia nie wystarczy przekazanie odpowiednich informacji małżonkowi danej osoby. Informacja o likwidacji powinna zostać skierowana imiennie do konkretnego rodzica i musi do niego dotrzeć. Doręczenie odbywa się najczęściej:
- za pośrednictwem pracowników urzędu (np. gminy),
- drogą pocztową,
- w trakcie spotkania z rodzicami.
W celach dowodowych doręczenie powinno mieć miejsce za pokwitowaniem. O odpowiednią dokumentację należy również zadbać w sytuacji, gdy informacja o zamiarze likwidacji przekazywana jest rodzicom drogą ustną, np. w trakcie zebrania. Przekazanie informacji utrwala się wówczas w formie protokołu, do którego załączana jest lista obecnych rodziców, zawierająca ich podpisy.
Doręczenie uważa się za skuteczne także wówczas, gdy adresat odmówi przyjęcia pisma. Pismo zwraca się wówczas nadawcy z adnotacją o odmowie oraz datą odmowy i w takiej postaci jest ono załączane do akt sprawy. W razie zaistnienia takiego scenariusza przyjmuje się, że doręczenie miało miejsce w dacie odmowy.
W przypadku nieobecności adresata dopuszczalne jest doręczenie do rąk osoby trzeciej – konkretnie zaś dorosłego domownika, sąsiada lub dozorcy domu (art. 43 k.p.a.), jeżeli dana osoba podjęła się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce mieszkania lub, gdy nie jest to możliwe, w drzwiach mieszkania. Co ważne, samo doręczenie korespondencji dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy nie jest równoznaczne z doręczeniem jej adresatowi – nie istnieje domniemanie, że do adresata dotrze korespondencja, przekazana jednej z ww. osób. Dowód doręczenia musi zatem obejmować jej zobowiązanie do oddania korespondencji, opatrzone podpisem tej osoby. Datę doręczenia stanowi w takim wypadku data odebrania przez nią pisma, nie zaś przekazania go właściwemu adresatowi.
Związki zawodowe
Art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 23.05.1991 r. o związkach zawodowych (Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 854, z późn. zm.) przewiduje uprawnienie reprezentatywnych organizacji związkowych do opiniowania założeń i projektów aktów prawnych w zakresie objętym zadaniami związków zawodowych. Przez wiele lat w środowisku prawniczym nie było zgodności co do tego, czy do grona wspomnianych w tym przepisie aktów prawnych należy zaliczyć uchwały o zamiarze likwidacji szkoły i uchwały o likwidacji. Poszczególne sądy prezentowały w tym względzie wzajemnie wykluczające się stanowiska i dopiero uchwała podjęta przez NSA pozwoliła na przyjęcie jednolitej interpretacji przytoczonych unormowań.
NSA w uchwale podjętej dnia 29 listopada 2010 r. (sygn. I OPS 2/10) orzekł, iż uchwały o zamiarze likwidacji szkoły oraz o likwidacji szkoły są aktami prawa miejscowego i podlegają konsultacji ze związkami zawodowymi. Organ stanowiący j.s.t. musi zatem przedłożyć do zaopiniowania odpowiednim władzom statutowym związku zawodowego przynajmniej jeden z projektów uchwał – projekt uchwały o zamiarze likwidacji lub projekt uchwały o likwidacji. NSA wskazał przy tym, że poddanie opiniowaniu projektu uchwały intencyjnej (o zamiarze likwidacji) jest szczególnie istotne – na tym bowiem etapie postępowania opinia związków zawodowych może mieć znacznie większe znaczenie aniżeli w przypadku uchwały o likwidacji, gdy o planowanych działaniach są już poinformowani rodzice, a organ prowadzący nierzadko dysponuje pozytywną opinią kuratora oświaty.
NSA potwierdził następnie swoją wykładnię w kolejnych orzeczeniach (sygnatura akt: I OSK 2027/10, I OSK 2028/10), uznając odpowiednie uchwały Rady Miejskiej w Bytomiu za niezgodne z prawem, gdyż ich projekty nie były opiniowane przez związki zawodowe. Kolejnych uchwał dotyczyły także rozstrzygnięcia nadzorcze wojewodów, którzy stwierdzali ich nieważność, jeżeli warunek konsultacji ze związkami zawodowymi nie został spełniony. Na istotne zagadnienie w kontekście opiniowania zwrócił uwagę wojewoda mazowiecki w rozstrzygnięciu nadzorczym z dnia 14 lipca 2011 r. (LEX-O.4131.31.1.2011.LP). Stwierdzając nieważność uchwały, wojewoda zauważył, że nie świadczy o wypełnieniu ustawowych obowiązków przedłożenie do zaopiniowania podjętej już uchwały. O spełnieniu ustawowych wymogów można mówić jedynie wtedy, gdy przedmiotem konsultacji jest projekt takiej uchwały.
Kurator
Podobnie jak w przypadku rodziców uczniów, tak i w przypadku właściwego kuratora oświaty, zawiadomienie o planowanej likwidacji nastąpić musi najpóźniej na 6 miesięcy przed datą owej likwidacji – nie później zatem niż do ostatniego dnia lutego. Kurator prezentuje swoje stanowisko organowi prowadzącemu, który jednak, inaczej niż miało to miejsce pod rządami wcześniej obowiązujących przepisów, nie jest owym stanowiskiem związany. Ewentualna decyzja o likwidacji mimo negatywnej opinii kuratorium musi jednak zostać w odpowiedni sposób uzasadniona – organ musi ustosunkować się do sygnalizowanych przez kuratora wątpliwości.
Tomasz Biegański