Przepisy o trzynastkach do zmiany?
Przepisy o trzynastkach do zmiany?
Rzecznik Praw Obywatelskich zwrócił się resortu pracy i polityki społecznej z wnioskiem o podjęcie prac legislacyjnych mających na celu doprecyzowanie przepisów dotyczących tzw. trzynastek. - Ustawa o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym nie zawiera definicji pojęcia, "okres przepracowany", co przyczynia się do powstawania wątpliwości, czy chodzi tu o okres pozostawania w stosunku pracy, czy okres faktycznego wykonywania pracy - pisze Irena Lipowicz w piśmie skierowanym do MPiPS w dn. 03.01.2012 r.
Zdaniem RPO niejasne przepisy znacząco utrudniają określenie kręgu pracowników uprawnionych do otrzymania dodatkowych wynagrodzeń. Rozbieżności interpretacyjne dodatkowo pogłębiają odmienne stanowiska prezentowane w tej kwestii przez MPiPS i dotychczasowe orzecznictwo SN. Resort pracy stoi na stanowisku, że prawo do wynagrodzenia rocznego ustala się na podstawie okresu przepracowanego, rozumianego jako okres pozostawania pracownika w zatrudnieniu u tego pracodawcy w roku kalendarzowym, za który przysługuje wynagrodzenie. Odmienny pogląd wyraził natomiast Sąd Najwyższy w uchwale podjętej w składzie 3 sędziów z dnia 7 lipca 2011 r. (sygn. akt III PZP 3/11). Stwierdzono w niej, że okresy pobierania przez pracownika niezdolnego do pracy wynagrodzenia i zasiłku chorobowego nie podlegają wliczeniu do 6-miesięcznego okresu przepracowanego w danym roku kalendarzowym, wymaganego do nabycia prawa do dodatkowego wynagrodzenia rocznego na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy z dn. 12.12.1997 r. o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników jednostek sfery budżetowej (Dz.U. z 1997 r. Nr 160, poz. 1080, z późn. zm.).
Z uzasadnienia tej uchwały wynika, że SN podzielił stanowisko tego Sądu zajęte wcześniej w uchwale z dnia 25 lipca 2003 r., III PZP 7/03 (OSNP 2004 r. nr 2, poz. 26), według której warunkiem nabycia prawa do dodatkowego wynagrodzenia rocznego w pełnej wysokości na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy jest efektywne przepracowanie u danego pracodawcy pełnego roku kalendarzowego. Ponadto, zdaniem SN, z redakcji art. 2 ustawy wynika, iż wyliczenie wymienionych w jej art. 2 ust. 3 przypadków, w których przepracowanie co najmniej 6 miesięcy nie jest wymagane, ma charakter wyczerpujący. Skoro urlopy wskazane w art. 2 ust. 3 pkt 6 ustawy, będące okresami pozostawania w stosunku pracy, są traktowane jako przerwy w przepracowaniu okresu wymaganego do nabycia prawa do dodatkowego wynagrodzenia rocznego, to przepracowanie w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy oznacza efektywne przepracowanie, a nie tylko pozostawanie w stosunku pracy.
Małgorzata Tabaszewska
Źródło: www.rpo.gov.pl