Przedświąteczne świadczenia i dodatki do wynagrodzenia w świetle polskiego prawa
Przedświąteczne świadczenia i dodatki do wynagrodzenia w świetle polskiego prawa
Święta Bożego Narodzenia trudno sobie wyobrazić bez wigilijnych potraw, choinki i prezentów. Świąteczne tradycje, choć na ogół kojarzone głównie z domem rodzinnym, kształtują się także w relacjach pomiędzy pracodawcami i pracownikami. Od pewnego już czasu do miana tradycji aspirować może zwyczaj przyznawania pracownikom szczególnego rodzaju dodatków do wynagrodzenia w okresie przedświątecznym.
Bony, talony, a także paczki dla dzieci nie kojarzą się może z Bożym Narodzeniem równie mocno jak kolędy, ale dla wielu osób stały się nieodłącznym elementem Świąt. Niniejsze omówienie, prezentujące zasady przyznawania wspomnianych świadczeń, powinno zatem zainteresować szerokie grono potencjalnych obdarowanych, jak i obdarowujących.
Pomoc z ZFŚS
Zazwyczaj problematyka ww. świadczeń pozostaje w ścisłym związku z zakładowym funduszem świadczeń socjalnych, zwanym dalej „Funduszem”. Podstawowe regulacje dotyczące Funduszu znaleźć można w ustawie z dn. 04.03.1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz.U. z 1996 r., Nr 43, poz. 163, z późn. zm.), dalej „uzfśs”.
W myśl przepisów uzfśs obowiązek utworzenia Funduszu spoczywa wyłącznie na tych pracodawcach, którzy na dzień 1 stycznia danego roku zatrudniają co najmniej 20 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty. Wyjątek od tej reguły wprowadza art. 3 ust. 2 uzfśs, zgodnie z którym pracodawcy prowadzący działalność w formie jednostek budżetowych i samorządowych zakładów budżetowych tworzą Fundusz bez względu na liczbę zatrudnianych pracowników.
Wysokość odpisu
Zgodnie z art. 5 uzfśs Fundusz tworzony jest z corocznego odpisu podstawowego, naliczanego w stosunku do przeciętnej liczby zatrudnionych. Zasadniczo wysokość odpisu na jednego zatrudnionego wynosi 37,5% przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim lub w drugim półroczu roku poprzedniego, jeżeli przeciętne wynagrodzenie z tego okresu stanowiło kwotę wyższą. Inaczej kształtuje się wysokość odpisu m.in. w przypadku:
- pracowników młodocianych – na jednego pracownika młodocianego wynosi w pierwszym roku nauki 5%, w drugim roku 6%, a w trzecim roku – 7% przeciętnego wynagrodzenia;
- pracowników wykonujących pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze (w rozumieniu przepisów o emeryturach pomostowych) – wynosi 50% przeciętnego wynagrodzenia;
- osób, w stosunku do których orzeczono znaczny lub umiarkowany stopień niepełnosprawności – w tym wypadku wysokość odpisu na każdą taką osobę może być zwiększona o 6,25% przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego;
- nauczycieli – odpis dokonywany jest w wysokości ustalanej jako iloczyn planowanej, przeciętnej w danym roku kalendarzowym liczby nauczycieli zatrudnionych w pełnym i niepełnym wymiarze zajęć (po przeliczeniu na pełny wymiar zajęć), skorygowanej w końcu roku do faktycznej przeciętnej liczby zatrudnionych nauczycieli (po przeliczeniu na pełny wymiar zajęć) i 110% kwoty bazowej wynagrodzenia określanej corocznie dla nauczycieli w ustawie budżetowej, która to kwota obowiązuje w dniu 1 stycznia danego roku;
- nauczycieli będących emerytami, rencistami lub pobierającymi nauczycielskie świadczenia kompensacyjne – odpis dokonywany jest w wysokości 5% pobieranych przez nich emerytur, rent oraz nauczycielskich świadczeń kompensacyjnych; w przypadku likwidacji szkoły organ prowadzący szkołę jest obowiązany wskazać inną szkołę, w której będzie naliczany odpis na każdego nauczyciela będącego emerytem lub rencistą zlikwidowanej szkoły oraz nauczyciela pobierającego nauczycielskie świadczenie kompensacyjne, którego szkoła była ostatnim miejscem pracy.
Kryterium socjalne
Zgodnie z art. 8 ust. 2 uzfśs zasady i warunki korzystania z usług i świadczeń finansowanych z Funduszu oraz zasady przeznaczania środków Funduszu na poszczególne cele i rodzaje działalności socjalnej ustala pracodawca w regulaminie uzgodnionym z zakładową organizacją związkową. Pracodawca, u którego nie działa organizacja związkowa, uzgadnia regulamin z pracownikiem wybranym przez załogę do reprezentowania jej interesów. Natomiast w zakładzie pracy, w którym działa więcej niż jedna organizacja związkowa, wszystkie organizacje powinny przedłożyć pracodawcy wspólnie uzgodnione stanowisko. Jeżeli nie uczynią tego w terminie ustawowo określonym, decyzję w przedmiocie treści regulaminu podejmuje pracodawca, po rozpatrzeniu odrębnych stanowisk organizacji związkowych.
Ustalając treść regulaminu, pracodawca nie może się oprzeć na dowolnych kryteriach. Jest związany zapisami ustawowymi, w myśl których przyznawanie ulgowych usług i świadczeń oraz wysokość dopłat z Funduszu uzależnia się od sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej osoby uprawnionej do korzystania z Funduszu (do tego rodzaju świadczeń bez wątpienia należą bony, talony, paczki i świadczenia pieniężne przyznawane pracownikom w okresie przedświątecznym).
Przykład 1
Z okazji zbliżających się Świąt pracownicy otrzymali od pracodawcy bony, które mogli wykorzystać w jednej z sieci handlowych. Każdy z pracowników otrzymał bony o wartości 300 zł, które pracodawca sfinansował ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. Czy pracodawca postąpił w tym wypadku zgodnie z obowiązującymi przepisami?
Pracodawca jest uprawniony do tego, by przyznawać pracownikom dodatkowe, inne niż wynagrodzenie świadczenia, a świadczenia te mogą być jednakowej wielkości w przypadku wszystkich pracowników. Tego rodzaju świadczenia nie mogą być jednak finansowane ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. Dał temu wyraz SN. W sentencji wyroku SN z dn. 16.09.2009 r., I UK 121/09, podkreśla się, że „pomoc z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych musi być uzależniona od sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej pracownika”. Oceniając rozpatrywany stan faktyczny, SN orzekł, że „jeżeli wszyscy pracownicy otrzymali bony towarowe o jednakowej wartości, to bony te trzeba ocenić jako świadczenie dodatkowe pracodawcy”. Nie jest zatem uprawnione sięganie po środki z Funduszu celem sfinansowania świadczeń o charakterze okolicznościowym, przyznawanych wszystkim pracownikom, bez względu na ich sytuację życiową i status materialny.
Jak wynika z powyższego, przy okazji wydatkowania środków Funduszu na bony, talony, paczki i świadczenia pieniężne nie można pominąć kryteriów przewidzianych ustawą. Czy możliwe jest natomiast kreowanie własnych, nieprzewidzianych ustawą kryteriów?
Przykład 2
Pracodawca uzgodnił ze związkiem zawodowym treść regulaminu przyznawania świadczeń z Funduszu. W regulaminie tym wielkość udzielanego wsparcia uzależniono od wymiaru zatrudnienia i stażu pracy. Ustalono, że osoby zatrudnione w pełnym wymiarze czasu pracy otrzymają bony o wartości 500 zł, te zatrudnione w wymiarze co najmniej 1/2 etatu – 350 zł, a osoby zatrudnione w wymiarze mniejszym niż 1/2 etatu – 200 zł. Postanowiono także, iż osoby zatrudnione krócej aniżeli przez rok otrzymają jedno z ww. świadczeń, pomniejszone o 100 zł. Czy w przytoczonym zakresie treść regulaminu pozostaje w zgodzie z przepisami uzfśs?
W takim zakresie, w jakim treść rozporządzenia dotyczy ulgowych usług i świadczeń, za niedopuszczalne należy uznać kryteria ich przyznawania, które pozostawałyby w sprzeczności z kryteriami przewidzianymi ustawą. Jak zauważył SN w wyroku z dn. 20.08.2001 r., I PKN 579/00, „przyznawanie ulgowych usług i świadczeń oraz wysokość dopłat z Funduszu zostały uzależnione wyłącznie od sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej osoby uprawnionej do korzystania z Funduszu”. Tym samym w powyższym przykładzie uzależnienie wysokości świadczeń od wymiaru zatrudnienia oraz od stażu pracy w zakładzie nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących regulacjach.
W art. 9 § 1 k.p. stwierdza się, że przez prawo pracy rozumieć należy m.in. regulaminy, które regulują prawa i obowiązki stron stosunku pracy. Regulaminy, w tym także regulamin wydatkowania środków z Funduszu, nie należą wprawdzie do powszechnie obowiązujących źródeł prawa, pracodawca jest jednak w sposób oczywisty związany ich postanowieniami w relacjach z pracownikami. Rodzi to określone konsekwencje w kontekście przyznawania ulgowych usług i świadczeń.
Przykład 3
W związku ze zbliżającymi się Świętami pracodawca, inaczej niż zazwyczaj, postanowił przyznać spełniającym określone kryteria pracownikom świadczenia pieniężne zamiast ofiarowywanych co roku talonów. Czy wsparcie ze środków Funduszu może przyjmować postać świadczenia pieniężnego?
Wsparcie ze środków Funduszu nie musi się ograniczać do bonów czy też talonów. Świadczenia mogą mieć w tym wypadku postać pieniężną, jako że żadna z powszechnie obowiązujących regulacji nie ogranicza dopuszczalności posłużenia się takim rozwiązaniem. Należy jednak pamiętać, że pracodawca pozostaje związany postanowieniami regulaminu. Oznacza to, iż w konkretnym przypadku możliwość wsparcia pracowników w formie pieniężnej uzależniona będzie od tego, czy we wspomnianym regulaminie taka możliwość została przewidziana. Jeżeli wyliczenie form wsparcia w regulaminie nie zawiera świadczeń pieniężnych, a np. jedynie bony i talony, wówczas pracodawca nie będzie uprawniony do tego, by wcielić w życie swój zamiar zastąpienia talonów świadczeniami pieniężnymi.
Komu przysługują świadczenia
Jak stanowi art. 2 ust. 5 uzfśs do korzystania z Funduszu uprawnione są następujące osoby:
1) pracownicy – chodzi o wszystkich pracowników bez względu na podstawę zatrudnienia (np. mianowanie, umowa o pracę, spółdzielcza umowa o pracę). Jako że mowa jest o pracownikach, z Funduszu korzystać mogą osoby zatrudnione – do tego grona nie zaliczają się zatem te osoby, które nie pozostają w stosunku pracy, a wykonują świadczenia na podstawie umów cywilnoprawnych (zlecenie, umowa o dzieło). Czy wyłączenie dotyczy też osób, których stosunek pracy ustał w danym roku kalendarzowym?
Przykład 4
Jadwiga S. była zatrudniona na stanowisku urzędniczym w urzędzie marszałkowskim. Zawarto z nią umowę na czas określony i wraz z końcem roku szkolnego przestała być pracownikiem urzędu. Czy w grudniu będzie się mogła ubiegać o świadczenia z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych?
W przepisach regulujących zagadnienie podmiotowych uprawnień do świadczeń z Funduszu nie wspomina się, co do zasady, o byłych pracownikach. Wyjątek w tym zakresie stanowią m.in. emeryci i renciści – byli pracownicy, oraz nauczyciele pobierający nauczycielskie świadczenia kompensacyjne. W efekcie należy przyjąć, że o ile regulamin korzystania ze środków Funduszu nie stanowi inaczej, byli pracownicy nie są uprawnieni do ubiegania się o ww. środki. Bez znaczenia pozostaje w tym wypadku fakt, iż przez część roku dokonywano dla danej osoby odpisu na Fundusz.
2) członkowie rodzin pracowników – uzfśs nie precyzuje, jacy członkowie rodziny mogą liczyć na pomoc z Funduszu. Bliższe określenie kryterium podmiotowego powinno mieć w tym wypadku miejsce w regulaminie. Najczęściej wśród uprawnionych członków rodziny wymienia się dzieci pracowników. W okresie przedświątecznym otrzymują one nierzadko paczki ze słodyczami i owocami.
Przykład 5
Elżbieta i jej mąż Andrzej są zatrudnieni w szkole podstawowej w W. Zgodnie z regulaminem ich dzieciom przysługują w okresie przedświątecznym paczki ze słodyczami i owocami. Czy w związku z faktem, iż w szkole zatrudnieni są oboje rodzice, dzieci Elżbiety i Andrzeja otrzymają po dwie takie paczki?
Jak wspomniano, uprawnienie do korzystania ze świadczeń z Funduszu może przysługiwać nie tylko samym pracownikom, ale też członkom ich rodzin – np. dzieciom. W drugiej z wymienionych sytuacji dziecku, które spełni określone w regulaminie kryteria, przysługiwać będzie jedna paczka. Co za tym idzie, mimo zatrudnienia obojga rodziców w jednym zakładzie pracy każdemu z dzieci Elżbiety i Andrzeja przysługiwać będzie nie więcej niż jedna paczka.
Przykład 6
Grzegorz jest zatrudniony na stanowisku urzędniczym w urzędzie marszałkowskim. Jego dziecko co roku w okresie przedświątecznym otrzymywało paczkę ze słodyczami. W tym roku Grzegorz rozwiódł się z żoną i to jego żonie sąd powierzył opiekę nad dzieckiem. Czy w takiej sytuacji dziecku Grzegorza przysługuje paczka?
O tym, którym członkom rodziny osoby zatrudnionej przysługują świadczenia z Funduszu, decydują zapisy regulaminu. O ile tylko zapisy te nie wskazują na wymienione w przykładzie okoliczności jako na wyłączające uprawnienie do uzyskania paczki, nie ma przeszkód, by dziecko tę paczkę otrzymało. Należy bowiem zauważyć, że żadnych ograniczeń w tym zakresie nie formułują powszechnie obowiązujące przepisy prawa pracy. W tym miejscu trzeba także przypomnieć, że uprawnienie do uzyskania paczki powinno zostać uzależnione od sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej osoby uprawnionej.
3) będący byłymi pracownikami emeryci i renciści – zarówno w przypadku emerytów, jak i rencistów uprawnienie do korzystania ze świadczeń Funduszu dotyczy ostatniego zakładu pracy, w którym zatrudnione były dane osoby. Potwierdził to SN w uchwale z dn. 15.11.1991 r. (I PZP 56/91 OSNC 1992, Nr 4, poz. 63), wskazując, że „zaprzestanie pracy u danego pracodawcy i przejście na emeryturę sprawia, że pracownik staje się emerytem – byłym pracownikiem tego pracodawcy i od niego należą mu się świadczenia jako emerytowi – byłemu pracownikowi. W przypadku emerytów i rencistów – byłych nauczycieli, ustanowiony został tylko jeden, zasygnalizowany już w nin. opracowaniu wyjątek od tej reguły. Wyjątek ów dotyczy sytuacji likwidacji szkoły, kiedy to organ prowadzący wskazuje inną szkołę, w której naliczany będzie odpis na Fundusz.
4) członkowie rodzin emerytów i rencistów – byłych pracowników – podobnie jak w przypadku członków rodzin pracowników, tak i w tym wypadku bliższa charakterystyka osób uprawnionych do korzystania ze świadczeń z Funduszu powinna zostać uwzględniona w regulaminie.
5) nauczyciele pobierający nauczycielskie świadczenia kompensacyjne – podobnie jak w przypadku emerytów i rencistów – byłych pracowników, tak i w przypadku nauczycieli pobierających nauczycielskie świadczenia kompensacyjne organ prowadzący obowiązany jest, w razie likwidacji szkoły, wskazać inną szkołę, w której naliczany będzie odpis na Fundusz.
6) inne osoby, którym pracodawca przyznał w odpowiednim regulaminie prawo korzystania ze świadczeń socjalnych finansowanych z Funduszu – w uzfśs nie zasugerowano nawet przykładowo, o jakich innych osobach uprawnionych może wspominać regulamin. Oznacza to, iż przepisy nie kreują ograniczeń w zakresie uzupełniania ww. listy osób uprawnionych o inne osoby.
Podatek dochodowy
Mocą art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy z dn. 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o PIT”, wartość niektórych świadczeń otrzymanych przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej ze środków Funduszu została zwolniona od podatku dochodowego od osób fizycznych. Zwolnieniu podlegają świadczenia, które spełniają następujące warunki:
- są to świadczenia rzeczowe lub świadczenia pieniężne,
- zostały sfinansowane w całości ze środków Funduszu lub funduszy związków zawodowych,
- łączna wartość wspomnianych świadczeń nie przekroczyła kwoty 380 zł.
Od powyższego ustanowiony został istotny wyjątek – świadczenia rzeczowe nie obejmują bonów, talonów i innych znaków uprawniających do ich wymiany na towary lub usługi, a taka regulacja ma daleko idące konsekwencje praktyczne.
Przykład 7
W okresie przedświątecznym pracodawca zamierza wręczyć talony pracownikom znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej. Talony mają zostać sfinansowane ze środków pochodzących z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. Czy i w jakim zakresie wartość tych talonów zostanie opodatkowana podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
Choć świadczenia rzeczowe z Funduszu, otrzymywane przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej, są (do wartości 380 zł) wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych, zwolnienie to nie dotyczy m.in. talonów, a także innych znaków uprawniających do ich wymiany na towary lub usługi. Zdaniem MF utrzymanie takiego wyłączenia jest w pełni uzasadnione. Przedstawiciele resortu argumentują, iż objęcie zwolnieniem od podatku bonów i talonów faworyzowałoby większe sieci handlowe. Z taką sytuacją nie mamy z kolei do czynienia wtedy, gdy zamiast bonów czy talonów pracownik otrzymuje świadczenia pieniężne. Uzyskane w ten sposób środki może on bowiem wydatkować w dowolnym miejscu i na dowolne towary oraz usługi. W związku z powyższym świadczenie w postaci talonów, o którym mowa w powyższym przykładzie, zostanie opodatkowane, a na pracodawcy spoczywać będzie obowiązek odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy. W ramach podstawy opodatkowania należy w tym wypadku uwzględnić w całości wartość otrzymanych przez pracownika talonów.
Wyłączenie dotyczące bonów, talonów i innych znaków uprawniających do ich wymiany na towary lub usługi to jedyne wyłączenie tego rodzaju. Pozostałe świadczenia rzeczowe i pieniężne, spełniające ustawowe warunki, podlegają zwolnieniu od podatku. Zwolnienie to obowiązuje do wskazanej przepisami kwoty 380 zł, co oznacza, że od nadwyżki ponad wskazaną kwotę należy odprowadzić zaliczkę na podatek dochodowy.
W zależności od podmiotu uprawnionego sposób opodatkowania podatkiem dochodowym może być odmienny, a dotyczy to zwłaszcza pracowników i emerytów. Wątpliwości mogą dotyczyć sytuacji, w której podmiotem otrzymującym świadczenie jest osoba zatrudniona, jednocześnie pobierająca świadczenie emerytalne.
Przykład 8
Pracownicy szkoły otrzymali z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych świadczenia o wartości od 400 do 600 zł. Jeden z pracowników, Jan K., korzystał już w tym czasie ze świadczeń emerytalnych. Jakie przepisy regulują w tym wypadku kwestię opodatkowania nadwyżki ponad ustawowo określoną kwotę 380 zł?
Uprawnienie do korzystania ze świadczeń z Funduszu przez Jana K. nie budzi wątpliwości. Jako że jest on zarówno pracownikiem, jak i emerytem, trudności sprawiać może jednak wybór podstawy tegoż uprawnienia. W praktyce stosowania przepisów uzfśs przyjęło się upatrywać źródła uprawnienia w statusie pracownika, nie zaś emeryta. Powyższe znalazło też odzwierciedlenie w orzecznictwie SN. W uchwale z dn. 15.11.1991 r., I PZP 56/91 (OSNC 1992/4/63) Sąd Najwyższy stwierdził, iż „jeśli chodzi o prawo do korzystania z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, to status pracownika jest „mocniejszy” od statusu emeryta i jeżeli emeryt ponownie podejmie pracę, to świadczenia przysługują mu nie z tej racji, że jest emerytem, lecz dlatego, że jest pracownikiem”. Takie stanowisko ma konkretne implikacje praktyczne. Jego przyjęcie oznacza bowiem, że nadwyżka ponad ustawowo ustalony limit 380 zł zostanie opodatkowana zgodnie ze skalą podatkową. Co ważne, należy w tym wypadku wziąć pod uwagę łączną wartość świadczeń uzyskanych przez pracownika w danym roku podatkowym, nie zaś jedynie wartość świadczenia pieniężnego, o którym mowa w przykładzie. Gdyby Jan K. legitymował się wyłącznie statusem emeryta, skutki w płaszczyźnie prawa podatkowego byłyby zgoła odmienne. Ustawą z dn. 25.11.2010 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. Nr 226, poz. 1478, z późn. zm.) zniesiono dotychczasowe ograniczenia w zakresie zwolnienia od podatku świadczeń otrzymywanych przez emerytów lub rencistów z byłego zakładu pracy. W myśl obowiązującego obecnie art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy o PIT wolne od podatku dochodowego są świadczenia otrzymywane przez emerytów lub rencistów w związku z łączącym ich uprzednio z zakładem pracy stosunkiem służbowym, stosunkiem pracy lub spółdzielczym stosunkiem pracy, w tym od związków zawodowych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł. Oznacza to, że dopiero przekroczenie wskazanego limitu obliguje do uiszczenia zryczałtowanego podatku dochodowego w wysokości 10% należności (art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT).
Składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe
Zasadniczo podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe stanowi przychód w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych (w tym ustawy o PIT), osiągany przez pracowników u pracodawcy z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy. Wyjątki w tym zakresie przewidziane zostały w § 2 rozp. MPiPS z dn. 18.12.1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (Dz.U. Nr 161, poz. 1106, z późn. zm.). Do wspomnianych wyjątków zaliczono świadczenia finansowane ze środków przeznaczonych na cele socjalne w ramach zakładowego funduszu świadczeń socjalnych.
Przykład 9
Będący w trudnej sytuacji materialnej pracownicy szkoły w M. mają otrzymać w okresie przedświątecznym bony towarowe lub świadczenia pieniężne. Czy od wspomnianych świadczeń należy odprowadzić składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe?
Zapisy dotyczące świadczeń z Funduszu w kontekście składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe różnią się od tych związanych z podatkiem dochodowym od osób fizycznych. O ile w przypadku podatku ustalono kwotowy limit zwolnienia (380 zł), o tyle w przypadku składek na ubezpieczenia takowy limit nie został przewidziany. Oznacza to, że bez względu na wartość świadczeń składki nie są w tym wypadku odprowadzane. Kolejna różnica między wspomnianymi przepisami wiąże się ze statusem bonów, talonów i innych znaków, uprawniających do ich wymiany na towary lub usługi. O ile zwolnienia w ramach regulacji podatkowych nie obejmują takich kategorii świadczeń, o tyle w przypadku składek zostały one zrównane ze świadczeniami innego rodzaju, a co za tym idzie – ich wartości nie uwzględnia się w ramach określania wielkości składek.
Dodatki do wynagrodzenia
Uwagi poczynione przy okazji omawiania pomocy z Funduszu nie znajdują zastosowania w sytuacji, gdy bony, talony, świadczenia pieniężne czy też paczki mają charakter świadczeń okolicznościowych i finansowane są nie ze środków Funduszu, a ze środków obrotowych pracodawcy. Oznacza to, iż:
- przyznając tego rodzaju świadczenia, pracodawca nie jest ograniczony kryterium socjalnym i w przeciwieństwie do pomocy finansowanej ze środków Funduszu może ofiarować pracownikom świadczenia jednakowej wartości;
- wszystkie, wymienione w nin. opracowaniu świadczenia traktowane są jako dodatki do wynagrodzenia, nie zaś jako przejaw działalności socjalnej pracodawcy, a tym samym nie są one objęte zwolnieniami przewidzianymi dla tych ostatnich w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych; w celu ustalenia wielkości zaliczki na podatek dochodowy należy w związku z tym oprócz standardowo wypłacanego wynagrodzenia uwzględnić także wartość przyznanych dodatków;
- wartość wspomnianych dodatków uwzględnia się przy okazji ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe.
Tomasz Biegański