Porozumienie na rzecz statusu zawodowego nauczycieli
Porozumienie na rzecz statusu zawodowego nauczycieli
W dn. 27 sierpnia 2011 r. podczas konferencji prasowej przy Pomniku Ławeczki Szkolnej w Warszawie prezes ZNP i przewodniczący SLD podpisali "Porozumienie na rzecz statusu zawodowego nauczycieli". W dokumencie tym strony zobowiązują się do utrzymania statusu zawodowego nauczycieli w oparciu o Kartę Nauczyciela.
W ubiegłym tygodniu Związek zaproponował pięciu partiom podpisanie „Porozumienia…”. – Chcemy, by politycy nie składali w czasie wyborczej kampanii pustych obietnic, które nie będą miały pokrycia po 9 października br. – mówił Sławomir Broniarz. Zdaniem prezesa ZNP edukacja dzieci i młodzieży musi uwzględniać potrzeby, oczekiwania i aspiracje jak najszerszej grupy obywateli i nie może zależeć od partykularnych, doraźnych celów poszczególnych partii i ugrupowań politycznych. Edukację na wysokim poziomie gwarantuje m.in. wysoki status zawodowy pracowników. Status ten określa dzisiaj ustawa – Karta Nauczyciela.
Według ZNP Kartę Nauczyciela należy dostosowywać do zmieniających się warunków, jednak absolutnie nie można zrezygnować ze szczególnych, wynikających ze specyfiki zawodu nauczycielskiego, zawartych w niej regulacji dotyczących:
-
zasad zatrudniania i zwalniania nauczycieli,
-
maksymalnego wymiaru pensum dydaktycznego nauczycieli,
-
gwarantowanej minimalnej wysokości wynagrodzenia nauczycieli, składającego się z określanego corocznie przez MEN wynagrodzenia zasadniczego oraz dodatków określanych na poziomie j.s.t.,
-
awansu zawodowego, opartego o indywidualny rozwój i osiągnięcia nauczycieli, przyznawanego przez zewnętrzne, niezależne instytucje administracji szkolnej (nadzór pedagogiczny),
-
przysługujących nauczycielom świadczeń pracowniczych, zwłaszcza: rodzaju i wysokości świadczeń socjalnych, zasad korzystania z urlopów dla poratowania zdrowia, zasad naliczania i korzystania z funduszu na kształcenie i doskonalenie zawodowe nauczycieli, wymiaru urlopu wypoczynkowego nauczycieli.
Szef ZNP podkreślił, że porozumienia pomiędzy partnerami społecznymi i politykami czy zawierane z kandydatami nie są na świecie żadną nowością. Jako przykład podał Finlandię, w której wszystkie zmiany w oświacie podejmowane są z udziałem i w porozumieniu z nauczycielskimi związkami zawodowymi.
Źródło: ZNP